Eerste exemplaar

Om precies te zijn 6 maanden en 2 dagen nadat ik mijn manuscript had ingestuurd heb ik hem vandaag dan eindelijk in handen. Mijn allereerste eigen boek! En wat is hij prachtig geworden. De perfecte matte cover, precies zoals ik gevraagd had. Er valt gewoon niets over te zeggen. Lisanne en Mara van Boekscout zullen inmiddels wel gek worden van mij, want ik blijf ze maar bedanken. Mijn droom die ik als kind had, ooit een boek te schrijven en dat te laten drukken is uitgekomen. 

Ik zie me nog naar de brievenbus lopen. De drukkerij hier in mijn woonplaats die de lokale krant afdrukt had ik met mijn 8 jaar oud een brief geschreven, wat het zou gaan kosten als ik een boek schreef en dat één keer zou laten drukken. Natuurlijk heb ik daar nooit reactie op gehad, zij zijn per slot van rekening ook geen uitgever. En hoe serieus neem je een achtjarige die een boek wil schrijven? Droomt niet elk kind daar van? 

Na het openen van de enveloppe heb ik - misschien al wel voor de honderdste keer - mijn eigen boek in één ruk uit gelezen. Wat een bijzonder gevoel als het dan eindelijk zover is. Naar dit moment heb ik weken, al dan niet maanden uitgekeken. Sterker nog, ik heb het direct na het schrijven voor mezelf laten drukken. De rauwe, ongecorrigeerde versie vol fouten en dingen die ik achteraf gezien toch maar niet aan de buitenwereld kenbaar wilde maken. Die versie blijft veilig in de kluis, en die krijgt de buitenwereld pas te zien als ik er niet meer ben. Maar toch valt hij in het niet bij het boek dat ik nu in mijn handen heb. 

Niet alleen die allereerste versie heb ik eenmalig voor mezelf laten drukken, ook een tweede boek vol verhalen en herinneringen ligt hier al netjes in de kluis. Mocht ik ooit last van dementie krijgen, heb ik in elk geval die herinneringen voor mijzelf weten vast te leggen. Of ik dit ooit uit zal brengen weet ik niet. De verhalen zijn erg persoonlijk, dierbaar en mogelijk ook herkenbaar. Wel weet ik zeker dat dit voor mij niet het einde van mijn schrijfcarrière is. Ik heb de wereld nog zoveel te vertellen, en buiten dat blijkt het voor mij een perfect onderdeel van het verwerkingsproces. Ik heb mijn eigen boek al zo vaak gelezen dat de lading voor mij daadwerkelijk af begint te nemen. Ook lijkt het mij geweldig om ooit een jeugdboek uit te mogen brengen. Ik heb vroeger de boeken van Carry Slee verslonden, en ben er van overtuigd dat er nog heel veel niet besproken is wat er wel toe doet voor de jeugd. Dat is echter een droom voor de toekomst, voor nu is het even tijd voor rust.

With love, 

Esmee